Altaplana, world of Francois Schuiten and Benoit Peeters

de onmogelijke & oneindige encyclopedie over de wereld van Schuiten & Peeters

Gebruikershulpmiddelen

Site-hulpmiddelen


Hoofdmenu

Hoofdmenu

Hoofdmenu

Encyclopedie

Doorzoek op onderwerp:
Personen | Steden | Albums | Meer onderwerpen

Doorzoek chronologisch:
Tijdlijn | Duistere Tijdlijn | Nieuwe pagina's

Doorzoek alfabetisch:
A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | XYZ


Officiële website van François Schuiten en Benoît Peeters

Bezoek ook

Bezoek Catalogue

Bezoek Office of Passages

Bezoek Atlantic 12

Schuiten, François

François Schuiten is geboren in Brussel, België op 26 april 1956. Zijn vader, Robert Schuiten, en zijn moeder, Marie-Madeleine De Maeyer, waren beide architecten. Hij heeft vijf broers en zusters, waarvan eentje ook architect is geworden.

François Schuiten was getrouwd met Monique Toussaint, samen hebben ze vier kinderen. François Schuiten woont nu deels in Brussel en deels in Parijs.

François Schuiten

Tijdens zijn opleiding aan het Saint-Luc Institute in Brussel (1975–1977), ontmoette François Schuiten Claude Renard, die de stripafdeling van deze school leidde. Samen hebben ze enkele stripalbums gemaakt. Schuiten's broer Luc heeft ook enkele keren met hem samengewerkt als schrijver van de stripserie De Holle Aarde.

François Schuiten publiceerde zijn eerste stripverhaal op 3 mei 1973 AD in het Franse tijdschrift Pilote. Het verhaal bestond uit vijf zwart/wit pagina's. Vier jaren laten publiceerde Schuiten in het meer experimentele tijdschrift Métal Hurlant 1).

Zijn liefde voor architectuur werd duidelijk in de series over De Duistere Steden. Verhalen over mythische en deels verzonnen steden die François Schuiten samen met zijn vriend Benoît Peeters sinds 1983 AD voor het Belgische tijdschrift (À Suivre) maakte. Ieder verhaal richt zich op een stad of gebouw and onderzoekt een wereld waar architecten, urbanisten en uiteindelijke de "urbatects" bepalend zijn en architectuur de drijvende kracht is binnen de maatschappij. Diverse stijlen worden uitgeprobeerd: van Stalinistische en fascistische architectuur in De Koorts van Urbicande, wolkenkrabbers in Brüsel, maar ook Gotische kathedralen in De Toren.2) Deze fascinatie met architectuur en mogelijke en onmogelijke steden is verder onderzocht door Schuiten en Peeters in De poorten naar het Mogelijke, een wekelijkse serie die Schuiten en Peeters maakten voor de kranten Le Soir en De Morgen in 2005 AD.

Geïnspireerd door kunstenaars en wetenschappers, kan het werk van Schuiten worden beschouwd als een mix van mysterieuze werelden zoals die van René Magritte, de vroege wetenschappelijke fantasieën van Jules Verne, de grafische werelden van M. C. Escher of Gustave Doré en de architectonische visies van Victor Horta en Étienne-Louis Boullée. 3) De creatieve synergie tussen Schuitens werk en de boeken van Jules Verne kwamen samen in 1994 toen Schuiten gevraagd werd om de boekomslag te maken voor het herontdekte werk van Verne: Paris in de twintigste eeuw.

Image of François Schuiten

François Schuiten werkte samen met Maurice Benayoun aan de computer graphics serie Quarxs, en hij werkte als productie ontwerper voor enkele films: Gwendoline van Just Jaeckin, Toto le héros van Jaco Van Dormael, Taxandria van Raoul Servais, The Golden Compass van Chris Weitz, Mr. Nobody van Jaco Van Dormael en Mars et Avril van Martin Villeneuve,4) Hij werkt momenteel nog aan een computeranimatiefilm samen met Villeneuve en zijn stripcollega Benoît Sokal.

Als scenograaf heeft François Schuiten de metro stations van Hallepoort in Brussel en Arts et Métiers in Paris ontworpen. En daarnaast een muurtekening in Brussel. In 2000 AD heeft hij de scenografie ontworpen van A planet of visions, een van de hoofd paviljoenen van de Wereldtentoonstelling in Hanover. De wereldtentoonstelling trok meer dan vijf miljoen bezoekers. Gedurende 2004-2005 was er een grote tentoonstelling in Leuven genaamd: The Gates of Utopia, dat diverse aspecten van het werk van Schuiten liet zien. Schuiten heeft ook de binnenkant van het Belgische paviljoen voor de Wereldtentoonstelling in 2005 in het Japanse Aichi ontworpen. Hij deed dat samen met de schilder Alexandre Obolensky. François Schuiten heeft 15 Belgische postzegels ontworpen.

François Schuiten heeft samen met Peeters geholpen om Maison Autrique allereerst te bewaren en daar te restaureren. Maison Autrique is het eerste huis dat de Art Nouveau architect Victor Horta heeft ontworpen.

François Schuiten werkt momenteel aan een tribute album van Blake en Mortimer.

Enkele portretfoto's van François Schuiten:

Zie tevens

1) , 2) , 3)
De Weyer, Geert (2005). “François Schuiten”. In België gestript, pp. 153-155. Tielt: Lannoo.
Deze website gebruikt cookies voor gebruiksstatistieken. Door gebruik te blijven maken van de website, ga je akkooord met het opslaan van cookies op je computer. Meer informatie